دزدگیر شرکت پارادوکس کانادا PARADOX یکی از معتبرترین و کم‌خطاترین دزدگیرهایی است که در دنیا مورد استفاده قرار می‌گیرد. اگر بخواهیم به سیستم حفاظتی یا همان اعلام سرقت (دزدگیر) خود اعتماد داشته باشیم، به تکنولوژی‌های به‌روز و پیشرفته نیاز داریم.
این موضوع به‌خصوص در زمان‌هایی اهمیت دارد که در منزل یا محیط کار حضور نداریم و می‌خواهیم از بابت احتمال وقوع سرقت آسوده‌خاطر باشیم. چنین سیستمی باید کمترین احتمال آلارم خطا را داشته باشد.
شرکت پارادوکس کانادا PARADOX از فناوری‌های پیشرفته برای افزایش دقت سیستم‌های امنیتی استفاده کرده است. هرکدام از این فناوری‌ها نتیجه تحقیقات گسترده در زمینه تجهیزات امنیتی هستند و می‌توانند به افزایش آرامش خاطر مشتریان کمک کنند.
در این مقاله به معرفی تعدادی از این فناوری‌ها می‌پردازیم که پیش‌نیاز تولید تجهیزات امنیتی پیشرفته محسوب می‌شوند.
در سنسورهای پردازشگر دو لبه‌ای، پردازشگر سیگنال‌های ورودی و خروجی را از یکدیگر جدا می‌کند. سپس هر سیگنال را به‌صورت جداگانه پردازش می‌کند.
برای تولید آلارم، انرژی سیگنال‌ها باید به حداقل سطح موردنیاز برسد. پردازشگر با اندازه‌گیری سطح سیگنال ورودی و خروجی به دو حالت عمل می‌کند:
استفاده از این تکنولوژی ایمنی سیستم در برابر آژیر خطا را به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهد. در نتیجه، آلارم کاذب یا آژیر خطای کمتری در سیستم اتفاق می‌افتد.
شرایط در سنسورهای تک‌لبه متفاوت است. اکثر سنسورهای موجود در بازار از این نوع هستند. در این سنسورها، پردازشگر سطح انرژی سیگنال‌های ورودی و خروجی را افزایش می‌دهد تا به سطح موردنیاز برای تولید آلارم برسند.
در نتیجه، حتی کمترین حرکت در محدوده تحت پوشش سنسور می‌تواند باعث تولید آلارم شود. این اتفاق حتی در صورت عدم حضور انسان نیز ممکن است رخ دهد و به معنی آژیر خطای بیشتر است.
روش تشخیص در سنسورهای حرکتی به این شکل است که PIR سنسور، انرژی یا گرمای در حال حرکت را شناسایی می‌کند. سپس پردازشگر سنسور این اطلاعات را پردازش و تحلیل می‌کند و در صورت تشخیص شرایط لازم، آلارم تولید می‌شود.
با توجه به روش کار و شناسایی سنسورها، دمای هوا در فصل‌های مختلف سال می‌تواند نقش مهمی در کارایی سنسور و میزان خطای آن داشته باشد.
برای مثال، در زمستان دمای هوا پایین‌تر از دیگر فصل‌ها است. در این شرایط سنسور به شکل کاملاً محسوسی تیزتر و حساس‌تر عمل می‌کند. دلیل این موضوع تفاوت زیاد میان دمای محیط و دمای بدن انسان است که تشخیص را سریع‌تر می‌کند.
در تابستان شرایط متفاوت است. دمای محیط افزایش پیدا می‌کند و به دمای بدن انسان نزدیک‌تر می‌شود. به همین دلیل، تشخیص دمای بدن انسان برای سنسور سخت‌تر و در نتیجه کندتر انجام می‌شود.
برای جبران تغییرات دما و بهبود عملکرد سنسور، تکنولوژی جبران دمای خودکار مورد استفاده قرار می‌گیرد. این تکنولوژی با افزایش حساسیت سنسور در فصل‌های گرم و کاهش حساسیت آن در فصل‌های سرد، دقت تشخیص را افزایش می‌دهد. در نتیجه، سیستم‌های اعلام سرقت خطای کمتری خواهند داشت.
یکی از موارد مهم هنگام خرید سیستم اعلام سرقت، درصد خطای دزدگیر است. اگر سیستم درصد بالایی از اعلام آژیر بی‌مورد یا به‌اصطلاح False Alarm داشته باشد، نمی‌تواند اطمینان خاطر مناسبی ایجاد کند.
آلارم‌های پی‌درپی دزدگیر باعث نگرانی می‌شوند و در نهایت می‌توانند اعتماد کاربر به سیستم اعلام سرقت را کاهش دهند.
یکی از دلایل محبوبیت سیستم اعلام سرقت پارادوکس، درصد خطای بسیار پایین سنسورهای این برند است. فناوری‌های به‌روز نقش مهمی در دستیابی به این ویژگی دارند. یکی از این فناوری‌ها، پردازش خودکار سیگنال پالس است که در سنسورهای پارادوکس به کار گرفته شده است.
روش کار این سنسورها به این صورت است که سیگنال‌های ناشی از حرکت اشخاص یا هر حرکت دیگری که سنسور شناسایی می‌کند، در یک حافظه ذخیره می‌شوند. سنسور از این اطلاعات برای اطمینان از صحت شرایط تولید آلارم استفاده می‌کند.
پردازشگر سنسور، سیگنال‌های شناسایی‌شده از حرکت در محیط تحت پوشش را با اطلاعات سیگنال‌های ذخیره‌شده در حافظه مقایسه می‌کند. سپس به دو صورت عمل می‌کند:
در نتیجه، احتمال تولید آژیر خطا به‌شدت کاهش پیدا می‌کند و می‌توان سیستم اعلام سرقت قابل‌اعتمادتری داشت.
در سنسورهای متعارف، محیط تحت پوشش سنسور به‌صورت یک مخروط است. تعدادی پرتو وظیفه شناسایی حرکت را بر عهده دارند و در صورت قطع‌شدن حداقل دو پرتو، آلارم تولید می‌شود.
این پرتوها را می‌توان خطوط فرضی صافی در نظر گرفت که از سنسور شروع می‌شوند و تا حداکثر فاصله تحت پوشش سنسور ادامه دارند.
در یک مخروط، هرچه از رأس مخروط فاصله بگیریم، فاصله بین خطوط نیز افزایش پیدا می‌کند. در نتیجه، در فاصله حداکثری تحت پوشش، سنسور تقریباً کارایی خود را از دست می‌دهد.
دلیل این موضوع افزایش فاصله میان پرتوها است. این فاصله در انتهای محیط تحت پوشش سنسور می‌تواند به چندین متر برسد. در چنین شرایطی، حتی بدن یک انسان بلندقد نیز ممکن است نتواند حداقل دو پرتو را قطع کند. در نتیجه، آلارم تولید نمی‌شود.
در سنسورهای مجهز به تکنولوژی پوشش هندسی شرایط متفاوت است. این سنسورها در فاصله‌های دورتر نیز هم‌پوشانی تقریباً کاملی ایجاد می‌کنند.
در این فناوری، پرتوها دیگر به شکل خطوط ساده نیستند و به شکل‌های هندسی تبدیل می‌شوند. این ساختار در فاصله‌های دورتر می‌تواند محیط بیشتری را نسبت به سنسورهای متعارف تحت پوشش قرار دهد.
در نتیجه، احتمال اینکه انسان از محیط تحت پوشش عبور کند و چندین خط را قطع نکند، کاهش پیدا می‌کند. بنابراین، سنسور در صورت حضور انسان می‌تواند آلارم تولید کند.
برای تغییر این متن بر روی دکمه ویرایش کلیک کنید. لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است.
برای تغییر این متن بر روی دکمه ویرایش کلیک کنید. لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است.
برای تغییر این متن بر روی دکمه ویرایش کلیک کنید. لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است.
شاید شما این مقاله پارادوکس را بپسندید
